بیماری پارکینسون

بیماری پارکینسون

بیماری پارکینسون نوعی بیماری عصب شناختی پیشرونده است که اغلب در سنین پیری اتفاق می افتد. افراد مبتلا به بیماری پارکینسون معمولا دارای این علایم می باشند:

  • لرزش دست و پا در حالت استراحت
  • کندی حرکت
  • سفت و سخت شدن حرکات بدن و نداشتن تعادل
  • مشکلات گفتاری از جمله کاهش بلندی صدا، بریده بریده حرف زدن و نداشتن وضوح گفتاری
  • گرفتگی و یا خشن شدن صدا
  • یکنواخت شدن گفتار و سایر مشکلات ارتباطی از جمله مشکلات خواندن و نوشتن 
  • افسردگی

از طرفی، بیش از 80 درصد بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون دارای اختلال بلع (دیسفاژی) می باشند. اختلال بلع منجر به کاهش کیفیت زندگی، مشکل در مصرف داروها و در نهایت منجر به عدم تغذیه مناسب، کاهش وزن و آسپیراسیون و عفونت ریه که دلیل اصلی مرگ و میر بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون می باشد می شود؛ بنابراین توانبخشی بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. گفتاردرمانگر با ارزیابی و بررسی جنبه های مختلف ارتباطی، گفتار، صدا و بلع به بهبود مشکلات بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون می پردازد. فیزیوتراپی و کاردرمانی با ارائه راهکارها و تمرینات ویژه بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون کمک می کنند تا این بیماران بتوانند مشکلات حرکتی و تعادلی و نیز درد ناشی از سفتی مفاصل را کاهش دهند و زندگی مستقل و در نتیجه کیفیت زندگی بهتری داشته باشند. 


 پارکینسون  بیماری پارکینسون  گفتار درمانی  کار درمانی